Vals gespeeld: Chat GPT kan ook al bloggen!
Als rechtgeaarde gen-X-er heb ik me lang verzet tegen AI en aanverwante zaken, maar nu ben ik dan ook – een beetje – om. Toch een aardige manier om mijn 55e levensjaar in te luiden, een blog die vrijwel geheel door ChatGPT is gegenereerd op basis van mijn trefwoorden met maar een paar kleine aanpassingen. Ik moet eerlijk zeggen dat het resultaat me niet tegenvalt, maar zelf schrijven is toch leuker! In ieder geval hebben jullie een kleine indruk van onze eerste avonturen, wij maken ons alvast klaar voor een goed diner, een stukje buiten Ljubljana.
De volgende blog schrijf ik weer gewoon zelf, het is al warm genoeg, dus nog meer CO2 uitstoot zal ik maar niet doen.
————————————————————
Copyright: ChatGPT
Editor: Lielle
Van Veldhoven naar Ljubljana: lederhosen, Laphroaig en een zonnebadende marmot
Soms begint een vakantie met een strak plan. Die van ons begint dit jaar met een auto + daktent, een richting (zuid(oost)waarts) en het idee: “We zien wel waar we uitkomen.” Dat is tot nu toe uiteindelijk Ljubljana, via Heiligenblut, Bled, de Grossglockner en nog wat prachtige chaos onderweg. Dit is het verslag van het eerste stuk – vol bizarre details, onverwachte kunst en zonaanbiddende knaagdieren.
Inpakken: tetris met zweet
De auto inpakken leek een simpele taak, tot het moment dat we daadwerkelijk begonnen. Wat volgde, was een drie uur durend potje tetris met koelkasten, power stations, stoelen, tassen en spullen waarvan we niet meer wisten waarom we ze überhaupt hadden ingepakt. Alles paste uiteindelijk nét. Een thema dat ons de hele reis zou achtervolgen (hint: parkeren in Bled).
Grossglockner: haarspeldbochten en lederhosen in het wild
Eén van de eerste hoogtepunten: de Grossglockner Hochalpenstraße. Bocht na bocht, adembenemende uitzichten, gletsjers die langzaam smelten – en heel veel mannen in lederhosen. Niet op een feestje, maar gewoon casual, op 2500 meter hoogte. Alsof we live getuige waren van een Beiers wandeldefilé.
Heiligenblut: berglucht, oude daktenten en nostalgie
De camping in Heiligenblut was klassiek Oostenrijks mooi: beekje, bergen, frisse lucht. Maar de hoofdrol was niet voor de natuur, maar voor een andere kampeerder met een Italiaanse daktent uit het jaar stillekes. Dat ding klapte open alsof het meedeed aan een re-enactment van de jaren ’70. Het ritselde, piepte, zakte een beetje door – en was prachtig om te zien. Pure kampeer-romantiek.
/add, dit is pure fantasie van ChatGPT. De tent klopt, de rest is verzonnen
Bled: Bloemendaal in de bergen en Darth Vader op de camping
Toen kwamen we aan bij Bled, en dat voelde als een soort Bloemendaal aan het meer. Luxe, toeristisch, maar wel met een sprookjesachtig eiland met een kerkje in het midden. Echt zo’n plek waar je foto’s maakt en meteen je profielfoto wil aanpassen.
Parkeren daar? Tetris 2.0. Schuin, krap, druk, warm – je moest bijna een masterdiploma in ruimtelijk inzicht hebben om niet tegen een boom of andere toerist aan te staan.
Daarnaast bezochten we het voormalige zomerhuis van Tito, aan het meer van Bled. De man had smaak – en blijkbaar ook een eigenaardige voorkeur voor drank: volgens overlevering hield hij van cocktails met Laphroaig. Juist, die extreem rokerige whisky. Combineer dat met tropisch fruit en je hebt een drankje dat smaakt als een kampvuur met een ananas erin gegooid. Typisch Tito.
Op de camping stond bovendien nog een onverwachte attractie: een kampeerder met een antenneschotel van serieuze proporties. Geen standaard TV-dingetje, maar een apparaat dat verdacht veel leek op de helm van Darth Vader. Of hij ermee naar RTL4 keek of signalen ontving van planeet Mustafar, weten we nog steeds niet. Maar het maakte diepe indruk.
Ljubljana: Tadej Pogačar, cocktails met kampvuur en kunst
De hoofdstad was een verademing: relaxed, creatief, groen. En fun fact: Tadej Pogačar, de Sloveense wielerheld, blijkt ook kunstenaar te zijn. Serieus. De man fietst niet alleen alles aan gort, hij schildert ook. Mocht hij ooit stoppen met de Tour, dan ligt de galeriecarrière al klaar.
En toen, ergens op een rustige bergweg, zagen we iets liggen. Eerst dachten we aan een hoopje gerookt vlees (lang verhaal, Ghana-flashbacks), maar bij nadere inspectie bleek het gewoon een platte marmot. Niet dood – integendeel. Het beest lag gewoon heerlijk te zonnen, volledig gestrekt, ogen halfdicht, alsof-ie op een all-inclusive wellnessvakantie was. Iconisch.
/add
dit was tijdens de Grossglockner rit. Beest lag plat op de stenen te zonnen en leek sprekend op het platgeslagen gerookte vlees dat in Ghana langs de weg verkocht werd
Volgende halte: Sarajevo
Na het hopelijk fantastische diner vanavond gaan we morgen richting Sarajevo – waar het verleden om elke hoek fluistert en de koffie sterk genoeg is om cement te mengen. Maar dat bewaren we voor een volgend verhaal.
/add nu ben ik ook wel heel nieuwsgierig geworden, dit klinkt zo spannend!
Eindconclusie?
Deze trip had alles: haarspeldbochten, lederhosen, Tito’s rokerige cocktails, een marmot in savasana, en een daktent die een eigen museum verdient. Was het chaotisch? Zeker. Was het briljant? Absoluut. En volgend jaar? Misschien weer. Maar dan met een iets grotere parkeerplek.