Grenzeloos genieten
Hierbij nog wat impressies van zo’n 28 uur autorijden en 2100 kilometer sinds ons vorige verslag. Morgen nog een spadagje ter afsluiting van een fantastische ervaring!
Grenzeloos genieten
Binnen het Schengengebied gaan de grensovergangen gelukkig redelijk soepel, maar daarbuiten moet je toch op minimaal een half uur en vaak veel meer rekenen. Achterbak open (dus alle zorgvuldig ingepakte kampeerspullen weer terugduwen in de uitpuilende auto), autopapieren laten controleren, autowegen vignet gaan halen (echt overal!), en vooral geduldig in de rij staan wachten want het is druk. En dan is de rij voor EU-inwoners nog kort. Maar de bijzonderste grens was wel op weg naar het Soviet Shangri La van Europa, Transnistrie.
Transnistrie – Het land waar de tijd heeft stil gestaan.
Achtergrondinformatie: Transnistrie is een stuk van Moldavie dat sinds 1992 een de facto zelfstandig gebied is, en uitsluitend door Abkhazia, Artsakh, and South Ossetia wordt erkend als een zelfstandig land. Het wordt gezien als een van de laatste overblijfselen van de voormalige Sovjet Unie. Ze spreken Russisch, gebruiken de Transnistrische Roebel en op de vlag (zie foto) een hamer en sikkel.
En zo komt het ook zeker over! Het begint al met de grenspost, zwaarbewapende soldaten, dikke tanks op de brug en een beklemmende sfeer. Toch maar doorgezet, en naar Tiraspol gereden. Grote stad vol lelijke gebouwen, onbegrijpelijke verkeersborden en direct op een van de grote pleinen een groepje jongeren dat gedrild wordt in de nobele kunst van het marcheren. Een bliksembezoek aan een onwerkelijk ‘land’.
Eens een paardenmeisje ….
Uiteraard houd ik mijn ogen open voor alles wat met paarden te maken heeft en dat was veel! Paarden maken duidelijk deel uit van het dagelijks leven, hooi wordt met paard en wagen van het land gehaald, en de lokale markt doet niet onder voor een kleine ruitersportzaak dus Ukkie heeft voortaan een Roemeens halster Deze lokale markt was alleen te bereiken via een twijfelachtige brug die volgens een oudere meneer op de fiets al lang vervangen had moeten worden maar het subsidiegeld was verdwenen. Tenminste, dat menen we begrepen te hebben uit zijn lange betoog in het Roemeens
Roemenie – de grootste verrassing
Wat een geweldig land. We hadden ons er vooraf niet echt in verdiept, en misschien juist daarom waren deze dagen het hoogtepunt van de vakantie. Het landschap heeft wel wat weg van de Provence, en het heeft zeker zoveel mooie stadjes om te bekijken:
– Viscri: Een prachtig klein dorpje (400 inwoners) met een fortified church. Ik ben de toren in geklommen, in de hoop een ridder op een wit paard te zien. Alhoewel, ik weet niet of het slim is als Antoine op Ukkie stapt
– Sighisoara, de stad van Dracula, ook bekend als Vlad the Impaler. Een versterkte burcht op een heuvel, relatief toeristisch, maar nu nog goed te doen.
– De Transfagarasan pas. Aangelegd door Ceaucescu als strategische route over het Fagaras gebergte, voor het geval dat de Sovjet Unie zou binnen vallen. Althans, dat wordt gezegd, andere bronnen denken er anders over. Hoe dan ook, Het Top Gear team vindt het de mooiste weg ter wereld, en samen met heel veel anderen hebben we de proef op de som genomen. Tip voor de oudere Nederlander: doe het niet met een (te) kleine auto met een (te) grote caravan, dat levert een overhitte motor, verbrande koppeling en veel vertraging voor anderen op!
Road to nowhere?
Navigeren in Moldavie e.o. met behulp van Google maps en TomTom gaat echt fantastisch, met een kleine uitzondering. De weg naar de Moldavisch/Roemeense grens had niet misstaan in de Ghanese binnenlanden. A picture says more than a thousand words en het filmpje (zie bericht van Antoine) spreekt helemaal boekdelen! Veilig aan het andere eind aangekomen konden we erom lachen, op het moment zelf was het toch minder leuk. We hadden wel Wegenwacht EuropaPlus, maar toch … Lokatie doorgeven was best een probleem geworden: derde boom rechts, naast het veld zonnebloemen.
Special awards
Lekkerste water: de waterputten langs de weg in Moldavie
Leukste uitstapje: Toeren met de Mazda door een deel van de ondergrondse wijnkelders (totaal 500 kilometer!) van Milesti Mici, muzikaal ondersteund door Tulips of Amsterdam bij de afsluitende lunch
Leukste stop onderweg: de grote schapenverhuizing. Twee kralen, verbonden door een betonnen bak vol ontsmettingsmiddel waar ze een voor een in geduwd werden.