Hakuna Shita! (No Worries)
Karibu! (Welcome)
Dag 1 zit erop, en we mogen wel zeggen dat we een echte Afrika dag hebben gehad. Gisterenavond begon nog best goed, de vlucht verliep soepel, aankomst op Kilimanjaro international airport was al een verrassing. Ondanks de grote internationale verbindingen ivm het toerisme is het een klein vliegveld, dus zelf lopen naar de terminal en razendsnel door immigratie en douane, binnen 30 minuten stonden we bij de hotelshuttle. Maar toen begon het. Rijden in het donker is in Afrika voor ons een absolute no-go, en er bleek wel weer waarom. Wegwerkzaamheden (lees kuilen van het formaat Ngorongoro krater), verblindende tegenliggers, blauwe achterlichten op vrachtwagens, daarentegen geen enkele verlichting of belijning langs de weg, ook nog eens links rijden, we waren blij dat we nog niet zelf achter het stuur zaten. Nog wat andere dingen die onderweg opvielen: een zebrapad voor rolstoelen, een dorpje dat Philips heet, veel kraampjes en çhop bars, (Ghanees voor eenvoudige eettentjes) en vooral heel veel drukte! Uiteindelijk kwamen we veilig aan in het hotel, waar de receptie tot mijn verbazing rijkelijk versierd was met West-Afrikaanse motieven, en een prima ruime kamer en wat koude biertjes, die prima smaakten na een lange dag.
Voor vandaag stonden vooral logistieke dingen op de planning. Uiteraard eerst de Toyota Landcruiser met daktent ophalen, boodschappen te voet is geen feestje. Met de auto overigens ook niet, maar dat komt zo. Maar eerst het verhaal van die auto. Volgens mij heeft mijn vader er nog in gereden toen we hier in 1978 waren, de enige luxe die eraan is toegevoegd zijn de luiken in het dak. Geschikt om foto’s te maken, maar ook om leeuwen te spotten als je in de parken een wiel moet vervangen. Maar verder is het vrij spartaans en terug naar vroegah, raampjes met de hand opendraaien, alle deuren met knopjes op slot doen, dashboard uit het jaar stillekes, we hebben onze ogen uitgekeken. Daktent en verdere kampeeruitrusting zijn ook wat anders dan we gewend zijn, bij de eerste kampeerovernachting zullen we een video impressie maken 😊
Ook boodschappen doen was heel bijzonder. Het begon al met de route over de lokale markt, waar we links, rechts, boven en onder werden ingehaald door minibusjes, brommers, andere safari-auto’s en trossen bananen. De auto daar veilig rondsleuren was een kunst op zich, nog afgezien van het links rijden, weer wennen aan een schakelbak en omgedraaide ruitenwissers en richtingaanwijzers.
Er is een filmpje van, hopelijk wil het uploaden morgen wel een beetje lukken.
De supermarkt had een verrassend uitgebreid assortiment non-food, mocht iemand nog een nieuwe kliko zoeken, Shoppers in Arusha heeft ze op voorraad! We hebben ons toch maar beperkt toch wat noodvoorraad voor onderweg, met onder andere crackers, pindakaas, noodles, wijn, bier en water. Fruit en groente is langs de weg prima te krijgen, en in Serengeti kunnen we aansluiten bij een private operator die naar zeggen heerlijke maaltijden verzorgt. Maar dat duurt nog een paar dagen, we beginnen morgen met de 180 kilometer richting de Ngorongoro, waar we op de public camp site aan de rand van de krater overnachten. Dan op woensdagochtend al vroeg de krater in en big five spotten, we hebben er zin in!
Conclusie na de eerste dag is vooral dat we echt in Afrika zijn. Arusha is ondanks de enorme toestroom van safari toeristen een stad met alle taferelen die ik uit Ghana ken, en dat voelt heel vertrouwd maar ook even wennen. We wisten dat we aan een avontuurlijk reis zouden beginnen, en dat is vandaag zeker weer bevestigd.
Wat een avontuur! Geniet ervan samen!
Niets betrouwbaarders dan een oude Land Cruiser! Oerdegelijk en je hebt er gemiddeld minder pech mee dan met nieuwerwetse elektronica. Maar ja, je moet natuurlijk wel bzzzz blijven roepen als je het raampje zo gelijkmatig mogelijk naar beneden draait. Enjoy!!
Dat moet een hele gave reis worden
Reisavontuur en reisverhaal begint goed!! Heel veel plezier!!!