Eindelijk regen gehad
Je kunt toch niet naar Engeland zonder tenminste een enorme bui te hebben meegemaakt. Nou, dat hebben we gisteren. Twee korte maar extreem hevige onweersbuien boven Greenwich met een klap waarvan ik dacht dat je het in Eindhoven kon horen. Niet fijn bovenin de tribunes met een parapluutje.
Maar goed, verder was het weer een superdag. Niet echt qua Oranje paardengevoel, de Nederlandse proeven vielen tegen, maar ik heb wel genoten van de Japanner die ijskoud aan de leiding gaat nu, van oude meester Mark Todd die de derde plaats inneemt en van het enthousiaste publiek dat tot aan het eind bleef bibberen op de tribunes.
Van het succes van Marianne Vos hebben we weinig meegekregen. De huldiging in het HHH is pas woensdag, en de wedstrijd was grotendeels buiten de stad en moeilijk (lees niet) te bereiken zonder auto. Maar even swingen was ook lekker, al blijft het HHH je het idee geven dat je een oogafwijking hebt. Ik kan straks geen oranje meer zien.
En vandaag is het dan eindelijk tijd voor de cross. We willen er al vroeg zijn, in de naïeve hoop voor de drukte een plekje bij een mooie hindernis te kunnen vinden. Er worden 50.000 mensen verwacht en hoewel tot op heden de logistiek (muv die koffie dan) op rolletjes loopt, is dit wel heel veel voor zo’n compacte locatie. We gaan het zien, we hebben er zin in.