Een week Zuid Afrika – Impressies uit een land vol verrassingen
Windstille avond, (aardige) zuidafrikaanse wijn, uitzicht op de Knysna (spreek uit Naaizjnaa) lagoon en tijd om eens terug te kijken op de eerstedagen. Eigenlijk is het heel makkelijk samengevat in een woord, ‘tafelen’.
En tja, met een glas wijn bij de hand en lekker eten in het vooruitzicht kom je niet ver met verslagjes typen. Nu dan maar voortgezet vanuit Addo Elephant national park. Goed ontbijt achter de kiezen, een aardige cappuccino onder handbereik en al heel wat avonturen achter de rug, maar daarover later meer.
Eerste indrukken
Wat een land vol verrassingen en wat een heerlijk land om in te reizen.
Dit is niet Afrika voor beginners, dit is reizen voor beginners 🙂 De kwaliteit van de wegen varieert van ronduit fantastisch (N2 vanuit Cape Town) tot prima dirts road (Addo) en soms een keer een pothole, maar duidelijk recent want alles wordt goed onderhouden. Verkeer (links rijden) is ook prima te doen, wel heel gebruikelijk dat je half op de vluchtstroook rijdt zodat je ingehaald kunt worden (of opzij gaat voor een inhalende tegenligger). Geen heel rare dingen gezien als overstekende koeien (daar hebben ze hier een viaduct voor, no kidding) of bizarre acties van trotro’s/tuktuks of wat dan ook de lokale benaming is, want ze rijden volop rond. Zeker de eerste lange ritten (Cape Town – Knysna en Knysna – Port Elizabeth) waren gestaag 120 rijden, en lekker opschieten.
Maar we hebben niet alleen kilometers lopen blazen, de rit van Cape Town richting Kaap de Goede Hoop (zover zijn we niet gekomen) was spectaculair. Steep drops naar de Atlantic, stevige wind (lees zo erg dat je tegen de berg aan geblazen werd) en prachtige uitzichten over onder andere Houtbaai. De beloofde haaien en walvissen hielden zich koest, en aangezien het boottochtje naar Robben Island (weer later meer) al maagtechnisch spannend genoeg was, zijn we ze ook niet gaan opzoeken.
Cape Town
Helemaal top! Dit staat boven Tel Aviv en Vancouver als onze favoriete stad, en drie dagen waren zeker te kort om recht te kunnen doen aan alles wat Kaapstad te bieden heeft. Alleen al de keuze in restaurants zou een
verblijf van een maand rechtvaardigen, om over de wijn(gaard)en en attracties maar te zwijgen. Topbestemming was toch wel de Tafelberg, een kabelbaan die niet onderdoet voor een serieuze skilift bracht ons naar zo’n 1000 meter en dankzij het fantastisch weer (zeer ongebruikelijk voor de tijd van het jaar) hebben we uitgebreid kunnen genieten van het uitzicht. Het beroemde ‘tafelkleed’ (laag bewolking boven Table Mountain) zorgde af en toe voor een bijna mystieke sfeer; kortom, fantastische bestemming meteen op dag 1. De rest van de dag hebben we vooral langs de V&A waterfront gedwaald (volledige opgeknapte omgeving
van de haven met hippe restaurants en winkels) en prima gegeten.
Dag 2 begon met een zeer uitgebreid ontbijt in het hotel gevolgd door eenbezoek aan de Old Biscuit Mill, het Strijp S van Cape Town. Druk met toeristen en plaatselijke bevolking, en uitgebreide keuze aan lekkernijen van over de hele wereld. Poffertjes naast hummus, dim sum naast bobotie. Een genot alleen al voor het oog, na het uitgebreide ontbijt hebben we daar maar bij gelaten. ‘s Middags met de boot naar Robben Island, een echte groepstour die fantastisch was georganiseerd. Bij de haven stonden diverse bussen met eigen gids klaar, die allemaal bij een ander punt van de route over het eiland begonnen. Veel informatie over de geschiedenis van het eiland en de rol die het heeft gespeeld door de eeuwen heen, waarbij heel duidelijk niet de bedoeling was om te wijzen naar de schuldigen maar wel de lessen uit het verleden te trekken. Ook het bezoek aan de gevangenis, geleid door een voormalig politiek gevangene, was indrukwekkend, al was er verrassend weinig ‘gedaan’ met de cel van Mandela. De gids moest erbij zeggen, ‘window # 4’ want hij was niet van andere te onderscheiden, ik vermoed een heel bewuste keuze. ‘s Avonds opnieuw heerlijk gegeten, en daarmee kreeg mijn verjaardag een passend slot.
Dag 3 (zondag) was helaas qua weer wat minder, heel veel regen en stevige wind, vandaar dat we wat zijn gaan touren over het peninsula. Min of meer toevallig kwamen we uit op ‘Chappies’, de spectaculaire rit richting Houtbaai, die ik hiervoor al beschreef. Daarna zijn we het schiereiland overgestoken richting de Indische Oceaan (en onderweg nog een crossterrein gezien, yeah!) om daar de Afrikaanse pinguin te bekijken. Die zijn niet groot, maar ze kunnen een enorme keel opzetten en waggelen verrassend snel. De rest van de dag hebben we geschuild voor de regen in diverse cafeetjes (heerlijke koffie bij Haaz) en een tevergeefs bezoek aan District Six museum gebracht, dat bleek dicht op zondag. Later meer over deze bijzondere plek.
‘s Avonds zijn we voor het – voorlopig – culinaire hoogtepunt van de reis gegaan, een 14-gangen diner bij het Beluga van Cape Town, La Colombe.
Gevestigd bij een van de wijnhuizen (Silvermist) aan de andere kant van de Tafelberg, en nog een aardige expeditie om er te komen. Flinke steile weggetjes in het pikkedonker rijden is toch best even wennen en een oud adres in TomTom helpt ook niet echt. Maar wel een geweldige ervaring. Twee minpuntjes waren de temperatuur binnen (Koud! Gasten zaten met hun jas aan te eten) en het hoge tempo waarin alles gebracht werd (en dan met name het effect van de grote glazen wijn die erbij hoorden), maar dat viel toch zeker weg tegen de kwaliteit en de inventiviteit van het eten. Een briljante vondst was de gegrillde tonijn die letterlijk in een blikje geserveerd werd, maar ook de Asian pork burger, de La Colombe garden, het Granny Smith ijsje en de Cape Oyster waren fantastisch.
Kortom, een cosmopolitische stad, met fantastische uitzichten, geweldig eten, zeer vriendelijke mensen en prachtig weer!
Garden Route and Knysna
Op maandag werd het dan tijd om richting het oosten te trekken. We hebben wel nog snel het district 6 museum bekeken, waar Apartheid in een notendop werd getoond. In een grote kamer, we dachten dat het de entree was, vol foto’s, teksten en kaarten, werd de geschiedenis van deze wijk weergegeven. Iets wat begon als een saamhorige gemeenschap van de Afrikaanse bevolking werd in een een klap door de toenmalige regering bestempeld tot een ‘witte wijk’ waarbij de oorspronkelijke bewoners werden verhuisd naar de buitengebieden. Het verhaal werd opnieuw verrassend neutraal verteld, er was vooral aandacht voor de individuele herinneringen. Een eclectisch museum zonder rode draad, dat wel veel indruk maakte.
De rest van de dag hebben we vooral kilometers gevreten, als we de Lonely Planet mogen geloven, zijn we veel prachtige dingen voorbij gereden, dus die moeten we maar bewaren voor de volgende keer. Het landschap is mooi en bij vlagen zeer indrukwekkend maar niet altijd even afwisselend. De kust is wel erg ruig, net als de oceaan.
Knysna is een redelijke stad aan een lagune, met veel aandacht voor watersport, hiking en adventure activiteiten. Wij hebben ons beperkt tot een – zeer korte – wandeling in Knysna Forest, waarbij vooral de rit er
naartoe het mooiste was, voor het eerst een ‘dit is Afrika’ gevoel met potholes, een rivierdoorsteek en gravel roads. De lunch in Buffalo Bay wasde eerste culinaire tegenvaller, cheap tourist food, maar de baai bracht
wel veel herinneringen aan het Ghanese strand terug. Heftige golven, veel rotsen en klassiek wit zand.
Bij ons vertrek wees de Griekse eigenaresse van ons hotel nog op ‘The Heads’ die we inderdaad niet hadden willen missen.
Angstaanjagende brekers op flinke rotspartijen, geen wonder dat het volgens de Britse marine, de moeilijkste zeedoorsteek ter wereld wordt genoemd.
Eastern Cape and Addo Elephants National park
De rit van Knysna naar Addo was weinig spectaculair. Plettenberg baai was aardig, Port Elizabeth viel tegen (vooral veel industrie) en de townships buiten PE waren deprimerend om te zien. Het contrast tussen het rijke Kaapstad en zulke wijken is wel schrijnend. Maar ook deze weg (geen N route meer) was prima te rijden, en rond vijf uur zaten we met een glas wijn voor onze rondavel uit te kijken op de waterhole, waar zich al snel de eerste olifanten meldden. Met behulp van een verrekijker ontdekten we ook aardvarks, hartebeesten en zowaar drie leeuwen, ruisend in het struikgewas. Ongelooflijk, binnen tien minuten twee van de Big Five te pakken.
Dus vanochtend voor zonsopgang vol goede moed en gewapend met camera’s en verrekijkers in de eigen auto op pad voor de andere drie (buffalo, rhino, luipaard) en de ‘bijvangst’ (zebra’s, duikers, kudu’s en heel veel vogels). Na wat zoeken vonden we de eerste beestjes: ‘kijk, daar Iinks, een hertachtig iets. Kudu’s? Ze hebben duidelijk een gewei, maar het ziet er wel wat anders uit.’ Blader, blader, ….. ‘Volgens mij is dat een buffalo!’ (3/5). Op dezelfde plek ook nog een paar zebra’s en de eerste olifant van wat dichterbij gezien. Zebra’s zijn leuk, net Ukkie die in de modder heeft gerold 😀 Ook aardvarks zijn grappig, brutaal naar je kijken, poseren voor de camera en gekke bekken trekken.
Tja, en dan die olifanten. We hebben ze van dichtbij gezien, en hoe! Het begon met een grote elephant bull (Olifantsstier?) die overduidelijk van mening was dat hij daar op die dirt road stond en wij maar moesten oprotten. Ik ben geen olifantenfluisteraar maar deze lichaamstaal was duidelijk genoeg 🙂 gelukkig besloot hij het veld aan de overkant te gaan verkennen zodat we uiteindelijk verder konden. En dat leverde ons een ontmoeting met mamma olifant en kindje op, die plotseling uit de bosjes opdoken. Best leuk dat ze daar bleven staan poseren maar na een half uur geduldig wachten wilden we toch onze reis vervolgen. Toen de laatste olifant uiteindelijk wat aan de kant ging, zijn we er met lichte schroom langs gereden.
Die schroom werd echter al snel aardige paniek toen er een olifant onze kant op kwam in redelijk vlot tempo, licht opgejaagd door de auto erachter. Gelukkig ging mevrouw olifant aan de kant, zodat we er langs konden zonder brokken. Maar ook dit kon nog spannender. De volgende minikudde (paar mamma’s met kinderen en pubers) kwam al snel, en daarna ontstond ook een menselijke minikudde (wij, toeristenbus achter ons
geparkeerd, tegenligger in personenauto). Tot zover nog redelijk oke, totdat de minikudde olifanten onze kant opkwam, de tegenligger ons wilde passeren en zich natuurlijk klem reed op de toeristenbus. Traffic jam in Addo Elephants park, toeristenbus bleef staan en onze enige weg was vooruit richting mamma olifant. Gelukkig besloot zij keurig de vluchtstrook te nemen, en ons zo te passeren (dat levert wel foto’s van heeeeeeeeel dichtbij op!), maar het is best slecht voor je hart moet ik zeggen.
Na deze enerverende ochtend waren we toe aan ontbijt (zie begin van de mail) en een uurtje bijkomen, om vervolgens dit verslag voor jullie te schrijven. Voor vanmiddag staat de sundowner drive op het programma, dit keer met guides in een echte safaritruck op pad. Zij die leeuwen gaan zoeken, groeten u!
De komende dagen
Ervanuitgaande (geen idee of er spaties tussen horen) dat dat goed komt met die leeuwen hebben we de komende dagen gepland om wat bij te komen.
Morgen doen we waarschijnlijk nog een sunrise drive op eigen houtje, en rijden dan richting Hogsback waar we een mountain retraite (http://www.applegarth-bredon.co.za/ ) doen in een dorpje vol alternatievelingen en kunstenaars. Op zoek naar de yoga en klankschalen
😉 Daarna rijden we naar Lesotho voor een aantal dagen in het Mountain Kingdom en over een week via Drakensberg op pad naar Kruger voor meer beestjes.
Voorlopige bestemmingen in Lesotho
http://malealea.com/
http://www.semonkonglodge.com/
Route richting Drakensberg
https://en.wikipedia.org/wiki/Qacha%27s_Nek
Om te voorkomen dat dit een lang verhaal gaat worden ;-), hieronder nog wat korte impressies
Flightless dung beetle
Deze zeldzame kever is een must-see in Addo, en de reden dat je niet over olifantenmest mag rijden. We hebben hem nog niet gespot, te druk met de olifanten.
De bobbejaanbrug
Nooit geweten wat een bobbejaan is maar de Engelse vertaling gaf uitsluitsel, een baboon of baviaan.
Parkeergeld
Het bekende Ghanese ‘you give me small dash’ voor de jongetjes die op je auto passen, is hier gereguleerd. ‘Only car park attendants wearing red bibs are authorized to receive tips’! Wel ideaal, want ze regelen een plekje voor je, en er wordt een oogje in het zeil gehouden.
Hotels en restaurants
De service is uitzonderlijk; mensen zijn open, vriendelijk, gastvrij en behulpzaam. In het eerste appartement stond een fles wijn en benodigdheden voor het ontbijt klaar, en die sfeer heerst overal.
Zuidafrikaans lezen
Geweldig! Blikkiesvleis, kampkombuis, hierdie tenk; dat wordt een aparte pagina in het album 🙂
Culinaire dos and don’ts
Do
* Eat steak, biltong, veggies
* Drink South African wine
* Eigenlijk bijna alles wel, met uitzondering van:
Don’ts
* Burgers in Buffalo Bay
* Cheesy marmite
Groeten uit een fantastisch land
Antoine en Lielle