Afrika

Safari Njema! Mwanza naar Bukoba

Safari Njema stond onderaan de bevestigingsmail van de B&B waar ik zit te genieten van prachtig uitzicht over Lake Victoria en een koel briesje (echt waar, het is hier koeler dan bij jullie). Het betekent zoiets als “safe travel” of “goede reis gewenst”, en die hebben we zeker gehad. De afgelopen dagen zijn minder avontuurlijk geweest dan daarvoor, maar eerlijk is eerlijk, daar waren we ook wel even aan toe. Hieronder een korte impressie.

Morgen en zondag gaan we wat rondkijken in de omgeving, volgens de reisgids zijn sprinkhanen een lokale lekkernij dus wie weet. Maandag naar Kagera Sugar, een uurtje rijden hiervandaan. Ben zo benieuwd!

Dag 10 Mwanza

Zoals al aangekondigd een rustdagje. ’s Ochtends zijn we de lokale markt gaan verkennen, echt Afrikaanse taferelen met dames die op straat kleding zitten te naaien, kruip-door-sluip-door paadjes met overal winkeltjes en andere commerciële activiteiten. Verder gewoon een middagje luieren, je zou bijna denken dat het vakantie was.

Dag 11 Mwanza – Chato

Gelukkig duurde dat gevoel niet al te lang, je zou er zomaar aan kunnen wennen 😉 We hebben nog ruim de tijd voor we bij Kagera Sugar verwacht worden, dus we delen de reis naar Bukoba op in twee stukken, van beide zo’n 250 kilometer^*. Klinkt als een eitje, maar dat kan hier zomaar eens tegenvallen. De eerste 25 kilometer om buiten Mwanza en buitengebieden te komen kostte ook ruim een uur, chaotisch verkeer en waarschijnlijk de gebruikelijke ochtendspits. Gelukkig is de grootste tijdrover, de ferry bij Mwanza Gulf (een uitloper van Lake Victoria), inmiddels vervangen door een perfecte brug, dus daar zat veel tijdwinst. Verder was het een rit zonder veel bijzonderheden, zeker toen we de minder bereden weg naar Chato opdraaiden (geen last van bussen en vrachtwagens), dus we kwamen al begin van de middag aan bij het Chato Beach Resort. Prachtige locatie aan het meer, een gigantische kamer voor een zeer bescheiden prijs, maar ook talloos vliegend gespuis, dus we hebben op de lokale markt nog een flinke bus muggenzooi gekocht, om niet helemaal leeggezogen te worden ’s nachts. Meteen een mooie gelegenheid om met handen en voeten een kort praatje te maken, en natuurlijk een aardig plaatje te schieten. Eten was uitstekend, daar hebben we tot nu toe nergens over te mopperen gehad.

^*Er waren overigens alternatieven om in Bukoba te komen, de binnenlandse vlucht die achteraf gezien wel een optie was maar waar we te laat aan hebben gedacht, en de ferry over het meer naar Bukoba, maar dat was toch een tandje te spannend. We hebben gezien hoeveel auto’s, bussen, geiten en brommers erop gepropt werden en dat leek wat meer dan waar de boot voor bedoeld was.

Dag 12 Chato – Bukoba

Bij het wakker worden konden we meteen weer kennis maken met een andere Afrikaanse traditie, een stroomstoring. Dat betekent niet alleen geen licht of AC maar ook een heel zuinig straaltje water waarmee niet te douchen viel. Hoort erbij, snoetenpoetsers komen dan goed van pas. De rit naar Bukoba was prachtig, niet alleen vanwege een prima wegdek maar vooral vanwege het uitzicht over Lake Victoria. Redelijk weinig dorpjes, met uitzondering van een waar ze de postcodeloterij leken te hebben gewonnen, prachtig luxe huizen. Kort voor Bukoba zijn we even gestopt bij een lokaal ziekenhuis, ik denk namelijk dat we daar in 1978 ooit een nacht hebben geslapen. Ik kan niet zeggen dat ik het echt herkende, maar de sfeer klopte wel. En hoe dan ook was het een leuke stop, hun rolstoelvariant had ik nog nooit eerder gezien, en ook de winkeltjes en bouwactiviteiten blijven interessant. In Bukoba nog goed geluncht (veel heerlijk Indiaas eten) en daarna rustig van de zonsondergang genoten in een B&B in eigendom van een Nederlands/Tanzaniaans stel, die ik zeker nog hoop te ontmoeten.

Tot slot, omdat er over de dagen op zich niet zo heel veel te melden valt, nog wat losse dingen die me zijn opgevallen de afgelopen dagen.

Eervolle vermeldingen

Het gebouw in de houten steigers in Mwanza
De enorme hoeveelheden aluminiumfolie die te koop zijn. Wellicht houdt dat verband met de gewoonte om eten te serveren strak afgedekt met keukenfolie. Niet raar met de hoeveelheid vliegend gespuis
Een nieuwe tandenborstel en tandpasta, rechtstreeks uit de lokale supermarkt bij het Chato Beach Resort. Geen flauwekul met customized merchandise.
De lokale benaming voor een lekke band, “a sleeping tire”
De diverse varianten op snelheidsbeperkende maatregelen. De bekende drempel maar dan van het formaat bergrug, een soort ingegraven krokodil en een setje van vier ribbels die weinig doen tegen de snelheid maar wel bar irritant klinken

Wat zie je zo onderweg, vaak niets en dan juist heel veel

Waarschuwingsbord voor overstekende parasols
Diverse wijken vernoemd naar bekende locaties zoals Itale, Ghana en Tema (grote stad in Ghana)
Heel veel verbaasde blikken “wat doen jullie hier” gevolgd door een grote grijns en een thumbs up
Een brommer met vijf passagiers
Een man die staand op de pedalen zich een weg naar boven worstelt op de steile helling. Knap genoeg maar al helemaal met een tros bananen achterop en een fles water rechtop op zijn hoofd
Regelmatig bavianen en velvet monkeys
Bananenplantages en prachtig uitzicht op Lake Victoria
Flitsers (of wegenbelasting controle?) in de grotere plaatsen
Volgeladen en -gestapelde bussen die ons regelmatig voorbij vlammen en achterlaten in een enorme stofwolk. Ze halen trouwens bij voorkeur in in een blinde bocht of bij het beklimmen van een steile helling. We raken eraan gewend en beginnen er zelf aan mee te doen.
De prachtige Traveller’s palm Ravenala madagascariensis – Wikipedia