Counting down – 11 weken tot vertrek
De meest gehoorde reactie op onze bestemming van dit jaar is toch wel “wat zei je?”, meteen gevolgd door “Waar ligt dat?”. En eerlijk is eerlijk, verder dan ‘ergens in de buurt van Afghanistan of zo’ kwamen wij ook niet toen Kyrgyzstan (of in het Nederlands Kirgizië) ineens de ‘place to go’ van 2019 bleek. Maar alleen al de naam fascineerde me, en na wat onderzoek bleek er best wel wat voor te zeggen. Het Zwitserland van Azië heeft meer te bieden dan je zo op het eerste gezicht zou denken.
Het maakt bijvoorbeeld deel uit van de Silk Road, de handelsroute die eeuwenlang gebruikt werd voor handel tussen China en Oost-Azië enerzijds en het Midden Oosten anderzijds. Er is minder over dan in de buurlanden Uzbekistan en Tajikistan maar Tash Rabat is wel een bezoek waard. Deze ‘stenen herberg’ op 3500m hoogte is een van de meest afgelegen stops op de Silk Road en alleen al de weg erheen is een avontuur op zich. Andere bijzondere attracties zijn het monument voor Yuri Gagarin, een verdwijnend meer en – speciaal voor mijn paardenvriendjes – het Przewalski museum.
Maar de belangrijkste trekpleister is toch de natuur. Ruige toppen (tot 7000m), alpenweiden (of zou dat hier hemelsebergenweiden heten?), bergmeren, rotspaadjes, smalle bergpassen, en heel veel meren; maar vooral verlaten gebieden met af en toe een yurt camp en daarbij kuddes schapen, vergezeld door herders te paard, want deze voormalige sovjetstaat is een echt paardenland. En uiteraard gaan we daar gebruik van maken, maar daarover later meer.
Oke, op culinair gebied is er minder te beleven. In de steden en rond Issyk Kul zijn er voldoende eetgelegenheden, en de landelijke ‘afternoon tea’ met brood, zuivelproducten, jam en honing belooft veel goeds, maar verder is het vooral gestoofd (schapen)vlees met pasta of aardappels, dumplings en Plov (een soort pilav). De grootste uitdaging is waarschijnlijk ‘kymys’, gefermenteerde paardenmelk.
Kortom, voldoende redenen voor ons om dit jaar de zomervakantie in Kyrgyzstan door te brengen. We hebben al heel wat huiswerk gedaan, auto en de eerste overnachtingen zijn geregeld en inentingsprogramma bij de GGD (‘Kyrgyzstan? Dat ga ik even opzoeken’) loopt. De komende tijd zullen we de route verder gaan vorm geven, al zal die ongetwijfeld nog regelmatig veranderen. We hebben nog 11 weken voor vertrek, en die zullen vooral in het teken van deze reis staan. 4*4, EHBO, paardrijles, laatste inkopen, we hoeven ons niet te vervelen.